Droombaan: Huismoeder

.. Ja je leest het helemaal goed.

Als ik mijn tien-jarige zelf nu zou spreken weet ik nog precies hoe zij zou zijn. Als je zou vragen wat wil je later worden? Was mijn antwoord steevast: juffrouw. Nu heb ik de pabo geprobeerd en was het drie keer niks voor mij. Die kleine kinderen in een klas waren superleuk en geweldig maar zodra k een hele week met die duvels, excuus kindertjes in een klaslokaal zat werd ik gek van al die regeltjes die er bij de pabo in je hoofd werden gedreund en ben ik uiteindelijk met de opleiding gestopt. Jammergenoeg. Heb later nog geprobeerd de opleiding op te pakken maar mijn nonchalante houding van die tijd hield mij een beetje tegen ookal wens ik nu wel dat ik beter mijn best had gedaan om toch de opleiding af te maken.

Fast forward.

Tot ongeveer zo een twee jaar geleden had ik sterk de ambitie om door te groeien in het vak waarin ik zat. Bij mijn huidige baan was er geen mogelijk om nog verder te groeien dus had ik al heel sterk het gevoel dat ik daar snel zou weggaan. Toen werd ik zwanger. Buzzkill zou je denken. Nee helemaal niet ik heb altijd kinderen gewild. Al snel kwam mijn oermama naar boven, ik wil niet meer werken. Eigenlijk helemaal niet meer. Ik wil thuis zijn en voor mijn kinderen zorgen. Nu werk ik nog full time vier dagen in dezelfde zaak maar eigenlijk zou ik gewoon drie dagen parttime willen werken en als de financiën het toelieten dus helemaal niet meer. Maar ach vind maar eens een huis in Amsterdam zonder vast contract, salaris van tien keer de huur of minstens 5 kinderen. Tot die tijd zal ik hard zoeken en hard sparen ook zodat ik op een dag toch mijn droombaan full time kan beoefenen.

Mijn broer kreeg een beroerte..

In de war was ik toen om half twaalf s avonds de telefoon overging, dat mijn broer een beroerte had gehad en ook nog eens achter het stuur.

Ik kon het niet geloven toen ik het hoorde, mijn broer een man van 43 jaar had een herseninfarct gehad. Kon dat al op die leeftijd? Pijnlijk wordt bewezen van wel dus. Ik had het liefst die nacht gelijk naar het ziekenhuis mee willen rijden maar ik dan heb je nog je hummeltje van negen maanden nog in bed liggen en realiseer je dat dat nu niet mogelijk is. De volgende dag kon mijn moeder oppassen nadat zij zelf op bezoek was geweest. Onderweg naar het ziekenhuis voelde ik al waarom ik niet van ziekenhuizen hou, zelfs tijdens mijn bevalling had ik altijd het gevoel van ok baby zo snel mogelijk eruit dan mag ik hier weer weg. Zenuwachtig liep ik door de gangen van het kille VU ziekenhuis en loop ik de kamer binnen van mijn broer. Daar zat hij dan. Verslagen. Onze grote broer, onze bodyguard, onze grappenmaker. Verslagen. Ik wist niet zo goed wat ik moest zeggen dus ik vroeg maar hoe het ging. Teneergeslagen deed z'n schouders omhoog en zei: t gaat. 

Daarna zijn mijn familie, vrienden en ik dagelijks bij hem op bezoek geweest. Omdat hij niks van zijn mobiliteit is verloren alleen zijn spraak kan je zeggen dat het bij hem niet zo erg is afgelopen. Iedereen kent vast de horrorverhalen van mensen na een beroerte: scheve gezichten, geen gevoel en zelfs niet meer kunnen lopen. Dat is bij hem dus niet het geval. Het spraakgedeelte in zijn hersenen is beschadigd geraakt na het herseninfarct.

Gevolgen bij ons.

Sinds het ongeluk gebeurd is ben ik niet gaan werken, ik kon het fysiek en mentaal eigenlijk niet eens opbrengen. Ik ben nog een dag proberen te gaan werken maar wanneer je de hele dag het gevoel hebt dat je klanten een klap wilt verkopen en niks op het werk nog echt belangrijk vindt dan heeft het niet echt nut. Ook zonder werk was ik uitgeput. Wij gaan dagelijks naar het ziekenhuis en aangezien mijn oppas (lees: mijn moeder) ook meeging moest mijn kleine meid ook mee op sleeptouw. Nu was dat niet zo erg voor mijn broer want hij was blij haar te zien en zij was ook duidelijk enthousiast haar liefste oom ook weer te zien nadat zij hem normaal bijna dagelijks zag. Maar wat ben ik toch uitgeput na zo een dag. Waar zij normaal ook hele nachten doorsliep wordt zij nu 's nachts meerdere keren wakker en wil dan perse bij mij in bed liggen. 

Wat nu?

Het gaat nu wel beter met mijn broer, hij moet alleen blijven oefenen met praten en wij merken ook wel dat het steeds beter en beter gaat. Wij zijn gewoon heel dankbaar dat hij nog mobiel is en vooral dat hij er nog is.

X Deb.

BOOTD

Vandaag heb ik weer een BOOTD met een item van mijn lievelings webshop: Aliexpress natuurlijk. De grijze vossweater is afkomstig van de webshop en is een set. Er hoort nog een witte legging bij met rode vossen erop, zoals de vos voorop de sweater. Deze week is een speciale week aangezien de kleine meid afgelopen zondag precies 9 maanden oud is geworden. Ze is nu net zo lang eruit als dit ze in de buik heeft gezeten, klinkt raar maar vind het toch wel een mijlpaal. De komende drie maanden zal ik het nog maandelijks vieren en dan zal ik toch moeten accepteren dat mijn baby geen baby meer is. Hier nog steeds wel de baby outfit of the day. Zal dat over drie maanden ook een andere naam moeten geven.

X Deb.

Top: Aliexpress. Haarband: Aliexpress. Rokje: River Island. Legging: Zeeman. Schoenen: Dr. Martens

Ode aan de modemeisjes.

Hi modemeisje,

Ja ik zie je daar wel en de rest hier heeft je ook zien binnenkomen. Je was weer eens fashionably late maar dat maakt niks uit want jij bent het modemeisje en het draait eigenlijk alleen maar om jou. Ik vind jou heel leuk op sociaal media, ik volg je blog en ik bekijk je instagram want je leven lijkt zo super fantastisch. Te volgen door iedere streetstyle fotograaf tijdens iedere fashionweek en tassen vol met spullen op je hotelkamertje. Naar je snapchat verhalen kunnen we allemaal urenlang kijken, want iedere lunch en afspraak staat erop en niet vergeten je #fromwhereistand selfie zodat je stylish schoenen van Celine te zien zijn. Oh wat genieten we van jou en je droomleventje. Niemand weet hoe hard je je best doet voor dat droomleventje zelfs niet wanneer je je kleding voor een ootd of event de volgende dag moet terugbrengen naar de winkel en de cassierre je scheef aankijkt omdat ze ziet dat de kleding gedragen is. Niemand weet hoeveel kleine merken waar je niet mee wilde werken je moest promoten om maar een beetje naamsbekendheid te krijgen. Hi modemeisje ik snap en zie je struggles maar kop op modemeisje je volgende foto is zeker wel 1000 likes waard en daar doen we het voor. Dag modemeisje wij houden van jou.

X Deb.

dit is een satire stuk*

BOOTD

Ookal zijn er nog tropische temperaturen in Nederland, waar de kleine en ik heel erg van genieten, ga ik jullie toch even verblijden met een #BOOTD van de Zeeman wintercollectie 2016.

Ik kwam vroeger eigenlijk alleen maar bij de Zeeman om breigaren te halen, ja ik brei maar sinds ik een kindje heb zie ik eigenlijk wat voor veelzijdige winkel het is.Ik haal vaak spulletjes voor haar bij de Zeeman en hou erg van hun functionaliteit en kwaliteit. Deze week laat ik een setje zien van hun wintercollectie, dus kijk verder en laat mij weten wat je ervan vindt.

Mama's van de jongetjes wees niet getreurd want van dit super leuke printje is ook een jongens versie verkrijgbaar. in plaats van het neonroze zijn de accenten neongeel en is de legging een stoere joggingsbroek.

X Deb.

Pakje: (trui&legging) Zeeman. Schoenen: River Island. 

BOOTD

Het is maandag en het is weer tijd voor een BOOTD oftewel: baby outfit of the day.

Zoals jullie al weten bestel ik veel op Aliexpress, het is niet duur en de kwaliteit is vaak verrassend goed. Je vindt ook veel kleding en pakjes die je doorgaans niet in de winkel ziet. Haar truitje en broekje zijn een setje en komen van Aliexpress en haar spijkergilet komt van River Island.

X Deb.

Pakje (top en broek) Aliexpress. Gilet: River Island.

Ja, ik geef een potje

Moet ik vaak als antwoord geven. Ja, ik geef mijn dochter uit een potje te eten. Of ik geen tijd heb om wat klaar te maken? Nee hoor dat helemaal niet, vaak genoeg eet ze gewoon met de pot mee en niet in de blender of slowcooker maar letterlijk in een bordje een beetje prakken en zo erin. Maar wat ik toch het meest praktisch vind is toch een potje. Liefst die van Olvarit die de volgende dag nog gewoon en vloeibare vorm hebben ik heb namelijk merken gehad die na een dag in een soort van een cement veranderen en als ik het niet meer wil eten geef ik het ook niet aan mijn kleine meid.

Toen ik weer eens een dag mijn potjes aan het inslaan was bij de Dirk deed de caissière er iets langer over dan normaal dus deed ik mijn headphones af en glimlachte naar haar. (Ik had niet zo een zin om die dag met mensen te praten) dus herhaalde ze wat ze zei: 'ik vertrouw die dingen nooit zo' Ok fijn dacht ik niet dat ik om je mening vraag maar ga je gang joh ik heb geen haast. 'Ik geef mijn kindjes alleen eten wat ik zelf gekookt, dit vertrouw ik nooit zo maar je moet het natuurlijk zelf weten altijd.' Om maar gewoon beleefd te blijven zei ik dat iedereen het inderdaad zelf moet weten en dat moeders zelf weten wat het beste is voor hun kind. Ik pakte mijn en heb niet meer naar haar omgekeken. Ik dacht als jij lekker je doodgekookte groentes aan je kind wilt geven moet je dat zeker doen en laat ik je ook lekker met rust. Laat mij in het vervolg gewoon rustig mijn potjes Olvarit kopen. 

X Deb.

Pakje (top en legging) Zeeman